Posted on Geef een reactie

Als de wolk niet roze is…

Deze herinnering kwam voorbij op facebook. En ik merk dat het me steekt. Maar dat maakt het juist belangrijk om te delen!
Tijdens mijn zwangerschap van Lilly had ik namelijk een prenatale depressie. Het is een soort zusje van de postnatale depressie, wat na de bevalling kan voorkomen. Een prenatale depressie komt voor tijdens de zwangerschap.

Hoe merk je dat dan?

In mijn geval was ik mentaal helemaal losgekoppeld van mijn lijf. Ik ‘vergat’ dat ik zwanger was. Was er helemaal niet mee bezig. Ik wilde concertkaartjes kopen voor Lauryn Hill in Amsterdam en stond er helemaal niet bij stil dat ik dan een newborn zou hebben.
Bij echo’s en controles voelde ik helemaal niets. Ik keek naar het wurmende lijfje in me en hoorde het kloppende hartje. En het deed me niks.
Ik hoorde dat het een meisje zou worden en ik voelde haar schoppen. Ik bedacht een naam en lachtte mee. Omdat dat hoort. Je hoort vrolijk te zijn. Je hoort in de zevende hemel te zijn. Maar dat gebeurde niet.
Waar ik me dan weer schuldig om voelde. Want dat hoorde niet. Hoe zou ik een goede moeder kunnen worden voor dit mensje? Maakte ik een fout? Moest ze wel geboren worden?
Ben ik een verschrikkelijk mens?
En dan postte ik maar een foto op social media. Om te laten zien dat ik wel gelukkig was.

Ik heb het uiteindelijk tegen een paar mensen verteld. Natuurlijk wilden ze me geruststellen. Ze zeiden dat het niet zo gek was dat je er minder mee bezig bent, je hebt immers al een dreumes waar je druk mee bent.
Heel lief bedoelt, maar daardoor voelde ik me helemaal niet serieus genomen.
Bij mij gingen alle alarmbellen af. Dit mensje verdient mij niet. En nu moest ik ook nog mensen overtuigen dat het echt niet goed ging met mij.

Ik uitte me met 30 weken zwangerschap bij mijn gyneacologe. Die zette me direct op een traject. Ik ging naar een therapeut op de pop-poli en er kwam een verpleegkundige bij mij thuis om me te helpen bij de praktische, dagelijkse dingen.

We maakten een plan. Zetten doelen. Maakten lijstjes voor mijn naasten. Een opsomming van alle signalen die aangeven of het wel goed met mij gaat. En wat ze kunnen doen om mij te helpen als het mis gaat.

Deze mensen hebben mij handvatten gegeven en me laten geloven dat ik het kan. En toen kwam Lilly. En alles was goed.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *